No More Winter
ไม่มีฤดูหนาวอีกต่อไป

มันเท่ากับเป็นฝันร้ายของเราเลยก็ว่าได้
ไม่มี Christmas อีกต่อไป เมื่อไม่ได้อยู่อัสสัม
คิดถึง Christmas Fair ประถม มีแต่ความสนุกสนาน กิน ซื้อของ สวนสนุก

Christmas ม. 1 เสกถ้ำพระกุมาร // ลานหน้าตึก Assumption 2003 // Concert // ซ้อม Cheerจตุ // Christmas Fair // Lottery ม.ประวิทย์ - Santa Clause // คีบแบงค์พัน // 98.5 Morning Post's song //  ... ความรัก

Christmas ม.2 ร้องเพลง Christmas // นั่งซ้อมกันทั้งชั้นตอนเช้าหลังเคารพธงชาติที่สนามบาส อนุสาวรัย์ Pere Colombet
ความสุข // AC Band // Christmas Fair เล่น Com // 24 DEC ทำถ้ำพระกุมาร // พี่ชายกลับมา // Star Wars Trilogy // Country Music //   เพลง Turkish March , Lyphard Melody //Tsunami // ... ความรัก

Christmas ม.3 พี่ชายกลับมา // กลับจาก Christmas Fair ก่อนเวลา (โดด) // IBM T43 // CD // Ghost in the Shell // Manga Fever
// DotA // Nocturne No.2 Chopin // ..ความรัก

แล้วปีนี้ มาเตรียมอุดมฯ ก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบหนึ่ง
- ถึงจะไม่มี Christamas Fair แต่ก็มีการสอบเข้ามาแทน เิอ้ย กีฬาสี ที่น่าประทับใจ เทศกาล"หม้อ" ทีสนุกสนาน การแบกกล้องไปมา....
- ถึงจะไม่มีลมหนาว แต่ก็มีฝนและความร้่อนเข้ามาแทน
- ถึงกาลเวลาจะเปลี่ยนไป  สิ่งรอบข้างเปลี่ยนไป   แต่เราก็ต้องปรับตัวและยอมรับกับมันให้ได้

ทำไม
ทำไมเราถึงขี้เกียจอย่างนี้   มัวแต่คิดถึงอะไรอยู่เนี่ย
ทำไม 4 เดือนในเตรียมฯ ยังไม่เสร็จซักที
ทำไม  เทอมนี้กับเทอมที่แล้วความรู้สึกมันต่างกันเช่นนี้
           เทอมนี้รู้สึกดีกว่าเยอะ   แต่ก็มีบางสิ่งบางอย่างที่เปลี่ยนไปมาก 

มันมีช่วงเวลาที่ดีมากในระหว่างกีฬาสี  
แต่พอจบกีฬาสีแล้ว   หวังว่าความรู้สึกเหล่านั้นจะไม่เลือนหายไปตาม  กาลเวลา

อีกไม่ถึง 3 เดือน
ที่จะได้อยู่เป็นห้อง 59 ด้วยกัน
อะไรที่มันแปลกไปอยู่แล้ว  อย่าให้มันแปลกไปอีกเลย
 

งงๆ  ไหม   ตอนเขียนก็งงเหมือนกัน



...... ความรัก
ทำไมเธอถึงน่ารักเช่นนี้
ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอเธอ
มองไปทีไร ก็น่าัรักทุกที
แม้คนอื่นจะบอกว่าไม่น่ารัก
แต่สำหรับเรา  พี่น่ารักเสมอ
อยากให้อยู่ด้วยกันนานๆ
อยากโทรคุยหากัน   แต่ไม่มีเรื่องจะคุย
อยากจะอยู่ใกล้กัน    แต่ไม่มีเรื่องจะทำ นอกจากงาน
อยากจะเดินด้วยกัน  แต่ไม่มีที่ต้องการจะไปร่วมกัน
การสารภาพ  มันยากที่จะบอก
เธอคงไม่คาดคิด
เราก็ไม่อยากคาดคิดเหมือนกัน
กับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ....
 ทำไมเราต้องเจอกับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ด้วย
มันฝืนสังขารไม่ได้จริงๆ
สิ่งที่เป็นไปไม่ได้  มันเลวร้ายแค่ไหนกัน
ความผิดหวัง ก็เลวร้ายเช่นนั้น
การทีเ่ป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ทำให้เรารู้ัจักปล่อยวาง
ทำให้เรารู้จักความอดทน
ทำให้เรารู้จักพอเพียง
 
เพราะมันเป็นไปไม้ได้จริงๆ ......

        มันเป็นไปไม่ได้   อีกต่อไป  (ภาค EDIT   วันที่ 12 / 12 / 2006 )  >> วันเกิด ฟ้า  Happy Birthday จ้า

วันนี้ตอนกลางวัน  ไม่รู้อะไรมาดลใจ   อยู่ดีๆก็กด messege ไปหาเขาจนได้   Miss u na  Take care.
ในวินาทีนั้นก็รู้สึกเฉยๆ อยู่  + ตื่นเต้น  
หวังที่จะรอปฎิกิริยาตอบกลับอยู่ไม่น้อย
 

และแล้ว  ระหว่างที่คุยอยู่กับพี่มิว    เขาก็ได้โทรมา
ทำไงดี  .....
ตอนแรกพี่มิวรับก่อน  แล้วค่อยให้เราพูด
"Messege มาทำไมอะ "
อึ้งเล็กน้อยอะ    ทำไมอะ   ไม่รับรู้ถึงความหวังดีเหรอ   ไม่ใช่ซิ  มันอธิบายไม่ถูกอะ 
"ก็ไม่มีอะไร  messege มาเล่นๆเฉยๆ "

........................ ทำไมว้า  แค่นี้พูดอะไรไม่ออก      พูดถึงเรื่องงานอะไรก็ได้ดิวะ
อย่างงี้มันโคตรน่าสงสัยเลย

ไม่   ไม่จริง.............

ครั้งล่าสุดที่เจอกัน     วันพฤหัสที่ 7 ธ.ค.   ..ที่ตึกหรั่ง  เวลาประมาณ 6 โมงเย็น

เรากำลังถ่ายรูปทำ Column ทัวร์เตรียมอุดมฯกับ Bite อยู่
 แล้วพี่ก็กำลังดูรูปอยู่กับพี่กาย  ตรงทางเข้าสนามฟุตบอลด้านตึกหรั่ง
Bite ก็เรียก  จีโบ อย่างโน้น  จีโบอย่างนี้แล้ว   เสียงมันก็ไม่ได้ค่อยเท่าไร

เขากลับไม่สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว    ยุ่งอยู่กับงานเหรอ  -  เป็นไปได้
แต่หลังจากนั้น เราก็เฝ้าหาเวลาคุยกับเธออยู่ตลอด

ตอนพี่จะกลับ   ก็มีอุปสรรคมาขัดขวางไม่ให้เราเข้าไปคุยอีก   ทำไมต้องมีคนมาชวนคุยก่อน
เราไม่มีโอกาสเข้าไปเลย       

พี่เขาไม่เห็นเราแม้แต่นิดเดียวเลยเหรอ   คนก็ไม่มีด้วยซ้ำ  เวลานั้น  แถวนั้น   
ต้องเกิดเรื่องอย่างนี้กับเราอีก

สรุปพี่เขารีบเดินออกทางประตูด้านหลัง  โดยไม่มองย้อนกลับมาอีก

เราน่าจะรู้ตัวตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
หรือคิดมากไปเองวะ   พี่เขาอาจจะไม่เห็นเราจริงๆก็ได้ 555

แต่ก็ยังมีอีกเหตุการณ์นึง  ที่มีบางคนร่วมสร้างมันเอาไว้

วันที่เราไม่อยู่  ไปซ้อมสวนสนาม  วันพุธที่แล้วมั้ง    
อุ้มกับแป้งเปิก  และใครอีกอะ  ต่อแถวซื้อ หมูปิ้ง โดยพี่ยืนอยู่ด้านหลัง
เพื่อนๆก็พูดถึงเรา   (ยังไงอะ)  แต่พี่ก็ไม่สนใจอะไร

เขาไม่คิดจะสนใจ หรือว่า คิดอยู่ในใจกันแน่

เราคงเป็นได้แค่พี่น้องกัน  แค่นี้ก็ดีมากพอแล้ว

ขอแค่ให้ได้คุยกัน  เข้าใจกัน   แค่นี้ก็คือสิ่งที่เราอยากได้ที่สุดแล้ว

วันนี้ตอนเย็น  มีดนตรีในสวน   ณ สวนตึก๖๐ ปี
ได้คุยกับพี่นุ่น  น้ำตาแทบไหลอะ   ยังกลั้นได้อยู่  เราไม่อยากเสียใจก่อนล่วงหน้า
 " เขาไม่ได้โง่นะ   เขาคงรู้อะไรบ้างแล้วหละ

ระวังดีๆ   ความรู้สึกที่เสียไป  ยังไงก็กลับคืนมาเหมือนเดิมไม่ได้

มันก็ยังเหมือนกับมีกำแพงกั้นอยู่ดี    ยังไงก็รู้กันว่ามีความรู้สึกต่อกันเช่นไร

ถ้าพี่เขารู้ว่าเราคิดอย่างไรกับเขา  คงไม่ดีแน่....."

งานเลิก 18.00  ทิ้งท้ายกับเพลง เล่นของสูง อย่างมันสุดๆ   กับ แอม  เอิง  แอนท์  Polly  โจ้  ริน  Tle

เมา  เมารัก  เมากับความผิดหวัง   

ถึงบ้าน 19.30