| JuthaS's profileJutha'sPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 24 Tagged !! Secretอ่าโดนแท็กจนได้จากป้าฝ้าย "มันเป็นการเล่นอย่างหนึ่งที่คนโดน Tagged ต้องเขียนความลับ 5 อย่างของตัวเองลงไปใน Blog ให้คนอื่นได้รู้" เริ่มเลยแล้วกัน 1. เป็นคนเกลียดการว่ายน้ำมาก เนื่องจากตอนเด็กๆ เคยจะจมน้ำ (ในสระ) แล้วก็ไม่กล้าว่ายอีกเลย ตอนชั่วโมงเรียนว่ายน้ำ ที่อัสสัมประถมก็โดดหลายครั้ง เขียน จม.ป่วยด้วย ทำแผลปลอมหลอกมาสเตอร์อีก จะได้ไม่ต้องลงสระ ก็นะ ตั้งแต่ ม.ต้นมาไม่มีเรียนว่ายน้ำแล้ว ก็โชคดีไป 2. ดูหนังคนเดียวบ่อยมาก ไม่ใช่ไม่มีใครอยากดูด้วยหรอก 555 แต่มันเป็นเรื่องของอารมณ์ เอ้ย ไม่ใช่ เป็นเรื่องของเวลา พอดีตอน ม.3 มีเีรียนพิเศษตอนบ่ายไง แล้วตอนเช้าไม่รู้ทำไรดี ก็เลยไปดูหนังรอบเช้าประมาณ 10.00-12.00 ที่ลิโด สยาม สกาลา ถูกดี 80 บา่ทเอง หนังก็ดีอีกต่างหา่ก และก็ต้องนั่งร้องไห้คนเดียวกับ ฺ Be with You 3. เคยโดนเปิดซิง อันนี้็เกิดขึ้นตอน ม.3 . ในห้องเลย ตอนพัก 10 นาที ก็นะ ไหนๆก็จะไปอยู่เตรียมฯแล้่ว ยังไม่ทันตั้งตัว เพื่อนๆก็เลยรุมเล่นๆกัน จนวันนั้นซิปแตกเลยทีเดียว - -'' ต้องเอาสก๊อตเทปมาติด เดี๋ยวกลับบ้านไม่ได้ 4. เคยแสดงละครเป็นพระเอกด้วย โฮะๆ นึกไม่ถึงหละซิ เห็นหน้าอย่างงี้ก็ไม่เบาเหมือนกัน อะๆ อ่านถึงตรงนี้นึกว่าเรื่องเงาะป่าเหรอไง ไม่ใช่ๆ ที่เป็นพระเอกหนะมันเรื่อง รามเกียรติ์ !!! แสดงเป็นพระราม ตอนอะไรซักอย่าง ล่อนางสีดา ทศกัณฐ์จับนางสีดาไป มีตอนนึงเท่มาก ยิงธนูไปที่กวาง สุดยอด++ (ใส่หน้ากากนะ ตอนเล่น 5555) 5. อันสุดท้าย เห้อ คนเราอะไรจะมีความลับขนาดนั้นเชียว ความลับของเรามันอยู่ในสมุด รู้หรือไม่ อย่างเราก็เขียน Diary ในสมุดด้วย ทุกวัน ตั้งแต่ปี 2548 บางวันล้นหน้ายังมี มันมีอะไรให้เขียนเยอะอย่างงั้นเหรอ 5555 ยังเสียดายจนถึงทุกวันนี้ ทำไมไม่เขียนตั้งแต่ ม.1 วะ...... เรียบร้อยและ เหยื่อที่จะโดนแท็ก 5 คนต่อไปก็คือ โอ เอาใครดีหละ หลายๆคนก็โดนแท็กกันไปหมดแล้ว หยุงหยิง ยังไม่โดนใช่ไหม 555 ฟ้า ชิน นัท คนสุดท้าย ใครก็ได้...... February 15 LovE-WiSdom PoeMFor Valentine '50 ความรักกับความหลงและการบอกรัก
ความรักนั้นมีด้านดีและด้านร้าย ซึ่งอาจทำให้ชีวิตเกิดผกผัน
จมดิ่งสู่ึความมืดไ้ด้ทันพลัน ถ้าเรานั้นมีความหลงจนเกินไป การแอบรักนั้นเขาไม่รู้สึก กับส่วนลึกในจิตใจไร้เดียงสา
ความรู้สึกซ่อนอยู่ในดวงตา อาจอยากหาต้องการสิ่งเยียวยา
ถ้ายังพอใจที่ให้อย่างมีสุข แต่ต้องทุกข์กับความจริงที่ว่า ความจริงอาจไม่ร้ายอย่างที่คิด เปิดเผยจิตใจออกไปดีกว่าไหม
ถ้ามันทำให้ปลอดโปร่งและโล่งใจ อะไรจะเกิดตามมาก็ช่างมัน
ความรู้สึกนั้นยากแก่การบอก เปิดเผยออกไปแล้วอาจพลิกผัน
โลกทั้งโลกหมุนกลับโดยฉับพลัน เพราะว่าฉันรักเธอจากใจจริง
อาจพลิกหมุนสวยได้ด้วยความรัก แต่อกหักนั้นช่างหม่นหมองยิ่ง
หยุดหมุนเป็นโลกสีดำทันทีจริง ดำจมดิ่งในความเศร้าโศกโศกา
จงอย่าเพิ่งยอมแพ้กับชีวิต อย่าตามติดตื้อเขาเกินหนักหนา
จงพิสูจน์ว่าเราไม่เลิกรา อยากคบหาเธอด้วยความจริงใจ
ถ้าเขาไม่มีีใจใคร่ยอมรับ เราจะรับมันได้ดีแค่ไหน
เขาไม่ยอมฟังเราอีกต่อไป เขาเมินเฉยเหมือนไม่รู้จักเรา
ไม่ได้เป็นทั้งเพื่อนหรือคนรู้จัก เขาไม่ทักเดินผ่านหลบหลังเสา
ไม่ได้มองไม่ได้คุยเหมือนก่อนเก่า ตอนที่เรายังไม่บอกรักเขาไป
การตัดสินใจนั้นเป็นเรื่องยาก ถ้าอยากเสี่ยงบอกรักเพื่อสดใส
หรือไม่บอกแอบช้ำรักอยู่ในใจ ควรไตร่ตรองเสียก่อนจะสายไป
ถ้าจะัให้จงลืมคำว่าเสียใจ การรักใครมันเป็นสิ่งที่ดีงาม
ประพันธ์โดย นาย จุฑา เสาวภา
ห้ามผู้ใดคัดลอกเลียนแบบข้อความหรือส่วนของข้อความเด็ดขาด
หากผู้ใดทำผิดจะถูกดำเนินคดีอย่างถึงที่สุด
แต่ง 15 ก.พ. 50 12.00
เสร็จ 18 ก.พ. 50 16.44
February 10 Memories of "59" "59" บันทึกเส้นทางแห่งความทรงจำ มี.ค. 49 การตัดสินใจเข้ามาเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมฯมันคุ้มไหม อะไรจะรอเราอยู่ภายภาคหน้า? เพื่อนจะ้เป็นยังไงกัน 9 เม.ษ. 49 ย่างก้่าวแรกในห้อง 59 เราต้องเรียนในห้องนี้หรือนี่? มองไปรอบๆ ยังคาดเดาอะไรไม่ได้ ยังไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ .............................................................. 7 เดือนกว่า ผ่านไป ( in diary ) แม้ว่าวันนี้ ขณะกำลังเขียน Blog อยู่.... ช่วงเวลาในห้อง 59 ของพวกเราได้จบลงไปแล้ว ในวันที่ 7 ก.พ. แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเรา 59 ได้สร้างขึ้นมา ความทรงจำทุกสิ่งทุกอย่างในห้องนั้น มันยังอยู่ในทุกอณูของความรู้สึก มันยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง.. เชื่อแน่ว่า เมื่อทุกคนได้เข้าไปในห้องนั้นอีกครั้ง ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหนก็ตาม..... เพื่อนๆ ทุกคนก็คงยังจดจำภาพเก่าๆเหล่านั้นได้เช่นเดียวกับเรา ภาพแห่งกาลเวลา ภาพที่อยู่ในห้วงลึกแห่งความทรงจำ มันอาจจะเป็นเรื่องของกาลเวลาและการกระทำ ที่ทุกคนต้องผ่านในช่วงหนึ่งของชีวิต 16 พ.ค. 49 - 7 ก.พ.50 ......... อาจเป็นช่วงเวลาหนึุ่่งที่ดูเหมือนจะนาน ข้ามปี แต่สำหรับเราและหลายๆคน มันเป็นช่วงเวลาที่ช่างสั้นเหลือเกิน แต่ในความสั้นของเวลานั้น เป็นช่วงเวลาที่ทำให้คิดอะไรได้หลายๆอย่างนะ มันเป็นช่วงเวลาที่ หลากหลายคนจากที่ต่างๆ ในช่วงอายุ 14-17ปี มาทำอะไรร่วมกัน มีความสัมพันธ์กันอย่างไร ที่ไหนที่เป็นจุดร่วมเดียวกัน ทำไมถึงต้องเป็นที่นั่น ทำไมถึงต้องเป็น 59 ช่วงเวลาที่เหลือเพียงน้อยนิด มันสอนอะไรหลายๆอย่าง คนเรามักจะรู้ึคุณค่าในสิ่งที่มีอยู่ก็ต่อเมื่อสิ่งนั้นได้จากไปแล้ว ในเมื่อเรารู้อย่างนี้แล้ว เราก็สามารถสร้างช่วงเวลาที่ดีๆก่อนจะจากกันได้ สิ่งที่มีค่า ก่อนจะจากกันไป และมันก็คืิอความสุขที่ได้อยู่ร่วมกัน ตอนแรกเราไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมถึงต้องเป็นห้องนี้ แต่ ณ ขณะนี้ ได้เข้าใจแล้ว... 59 เป็นที่ๆ พวกเราทุกคนได้พบกัน 59 เป็นที่ๆ พวกเราทุกคนได้ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกัน 59 เป็นที่ๆ พวกเราได้ทำกิจกรรมต่างๆร่วมกัน เรียนด้วยกัน เล่นด้วยกัน 59 เป็นที่ๆ พวกเราผูกพันกัน 59 เป็นจุดร่วมของกาลเวลา และมิตรภาพ ที่ไม่สามารถสร้างที่ไหนได้อีก 59 -TU69-Fr-2006-2007 เป็นสิ่งที่พวกเราทุกคนได้สร้างกันมา 59 เป็นกล่องบรรจุเรื่องราวของคนไม่ต่ำกว่า 44 คน 59 เป็นภาพชีวิตที่ทุกคนที่ร่วมกันสร้างจะจดจำไปตลอดกาล 59 Friends Forever ไม่ว่าจะอยู่ห่างกันแค่ไหน แต่เราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดกาล รัก "59" -TU69 Francais de Triamudom Mai2006-Fev2007 |
|
|
