Part I : La Seine
Genre : Non-Fiction Surrealism

  16.04.07 : 20.30

        ตีตั๋วนั่ง Bateau Mouche ชมเมืองปารีส ยามค่ำคืน 2 ฝั่งแม่ีน้ำ Seine

ลมพัดผ่านประกอบเสียงคลื่นกระทบกับเรือ ช่วยทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้เป็นอย่างดี

ผ่อนคลายจากความเหนื่อยล้าในการเดินชมพิพิธภัณฑ์ Louvre

ความเหงาในใจก็ถูกกลบโดยเพื่อนๆที่อยู่รอบข้าง

ท้องฟ้าค่อยๆเปลี่ยนสีจากเหลือง เป็นส้ม และน้ำเงินตามลำดับ

แสงไฟจากหอไอเฟล ตัดกันได้ดีกับสีน้ำเงินเข้มของท้องฟ้า

นิ้วกดชัตเตอร์เป็นระวิงในช่วงเวลาที่เรือล่องผ่านหอไอเฟลไป

มันช่างงดงามและยิ่งใหญ่เหลือเกิน  ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเห็นเธอในช่วงเวลานี้

เธอไม่เคยหลับไหลแม้่ในเวลากลางคืน    เธอสร้างสีสันให้กับปารีส

เธอไม่เคยเหงา  ทุกช่วงเวลามีคนคิดถึงอยู่เสมอแน่นอน

มันช่างตรงกันข้ามกับชีวิตของเราจริงๆ

ความเหงาเข้ามาในจิตใจอีกครั้ง ในยามที่ฟ้ามืดแล้ว  ทำไมเราไม่มีเขาในตอนนี้..

เรือได้ย้อนกลับมาที่ท่า ในจุดเริ่มต้น

และทุกคนได้ก้าวลงจากเรือไปนั่งรถไปชมหอไอเฟลอีกครั้ง   ลงไปถ่ายรูป….

นั่งรถผ่าน  จะได้เห็นหอไอเฟลในตอนกลางคืนอีกครั้ง   เธอส่องแสงระยิบระยับ

ในช่วงเวลาสั้นๆ  ก่อนที่ต้นไม้และตึกจะบังเธอลับสายตาเราไป

  Part II : Sacre Coeur
Genre  :  Fiction Realistic by 3^rd Person

19.04.07 : 9.30 am

          เขา่นั่งอยู่รถไฟใต้ดิน หรือ Metropolitain ของกรุงปารีสซึ่งเปิดใช้มาตั้งแต่

ปี 1900  สภาพของมันดูโทรมไม่น้อย   ทั้งระบบและความสะอาด

เขามองดูเส้นทาง   ‘อีก 1 ป้ายก็จะถึงแล้วซินะ’

รถไฟค่อยๆชะลอความเร็วจอดเลียบชานชลา    เขาสงสัยว่าทำไมประตูจึงไม่เปิดซักที

ชายคนที่นั่งข้างประตูจึงยื่นมือ งัดประตูเปิดให้   “Merci” เขาหันไปยิ้มและตอบ

ก่อนที่จะเดินออกไปยังสถานี  และเดินขึ้นบันไดสู่โลกภายนอก

         เขาได้ตะลึงกับความงามของสิ่งที่อยู่ข้างหน้า

นั่นก็ึคือ วิหาร Sacre Coeur ที่ตั้งอยู่บนเนินเขา   

ยิ่งเข้าใกล้ ก็ยิ่งสวยงามยิ่งนัก   สถาปัตยกรรมคล้ายทัชมาฮาลของอินเดียเลยทีเดียว

เขาเดินขึ้นบันไดไป  จนถึงวิหาร   มองลงมาเห็นวิวเบื้องล่างของปารีส

ช่างงดงามอะไรอย่างนี้   เสียงเพลงของนักสีไวโอลินข้างๆโบสถ์ฺ ขับกล่อม

ซ้ำชวนให้เขาหันไปมองคู่หนุ่มสาว ที่กำลังยืนฟังอยู่   ช่าง sweet กันจริงๆ

ย้อนกลับมามองดูตัวเอง   เราจะมาไหว้พระที่โบสถ์ยังคิดถึงเรื่องพวกนี้อีกเหรอ

เขายืนทำใจอยู่ซักพักก่อนจะเข้าไปในวิหารและเดินออกมาด้วยความสดชื่น

เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า  วันนี้ท้องฟ้าช่างสดใสดีจริงๆ    เสียง Harp พริ้วไหว

บรรเลงเป็นเพลง Tears in Heaven  เขาหย่อนเงินบริจาคลงไป

และยืนฟังอยู่่ซักพัก   ทำไมบรรยากาศช่างโรแมนติกอย่างนี้ 

‘ เรามีใครอยู่เึคียงข้างบ้างเนี่ย   ทุกคนรอบข้างจากเราไปหมดแล้ว

อยากมีใครมาเดินด้วยกัน  นั่งสงบๆด้วยกัน คงดีไม่น้อย’  เขาคิด

เขามองไปยังเบื้องล่างและเดินลงไป….

Part III : Notre Dame de Paris
*Continue from PartII

19.04.07 : 13.00

          ยืนอยู่เบื้องหน้ามหาวิหารที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของโลก   Notre Dame

de Paris   มันช่างใหญ่กว่า Sacre Coeur นัก  

          ภายในโบสถ์ ตกแต่ง stlye Gothic เช่นเดียวกับโบสถ์ทั่วไป

เขาเดินไปอธิษฐานเหมือนเช่นเคย …   เขาเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขา

เขียนข้อความลงสมุด   หญิงคนนั้นเขียนยาวมากกว่าครึ่งหน้ากระดาษ

มันเป็นข้อความที่เขียนส่งถึงพระเจ้า    เขาสงสัยว่าเธอ อธิษฐานขอมากขนาดนั้น

เชียวเหรอ   เขาจึงแอบไปเปิดดู   สิ่งที่เขาเห็นนั้น ตรงข้ามกับที่เขาคิดโดยสิ้นเชิง

สิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นเขียน  ไม่ได้ขอเพื่อตัวเองเพียงอย่างเดียว

กลับกัน  เธอขอเพื่อคนอื่นทั้งสิ้น คนรอบข้างของเธอ  พ่อแม่  ญาติพี่น้อง  เพื่อน

          ‘แล้วเราหละ…. เคยคิดถึงคนอื่นบ้างไหม  อยากให้คนอื่นสนใจ

แต่ตัวเองกลับไม่สนใจคนอื่น   …….   รักตัวเองให้มากๆ  และรักคนอื่นซะ …

ตลอดมา เขาอธิษฐานให้กับตัวเองเพียงอย่างเดียว ไม่เคยทำเพื่อคนอื่นเลย

เขาปิดหนังสือและมองขึ้นมาหาผู้หญิงคนนั้น 

เธอได้เดินหายไปแล้ว      บางทีเธอแค่มาเพียงเพื่อบอกสิ่งนี้ให้รับรู้ก็เป็นได้